Αυτό ακριβώς το τραγούδι του Bob Marley μού έρχεται πάντα στο νου όταν εμφανίζεται το Επτά Μπαστούνι. Ένας άνθρωπος δέχεται επίθεση και πρέπει να υπερασπιστεί τον εαυτό του...
Αλήθεια, πόσες φορές μες την ημέρα δεν ερχόμαστε αντιμέτωποι με κάτι τέτοιο; Από την αγένεια των συμπολιτών μας μέχρι τα επαγγελματικά μαχαιρώματα και τους οικογενειακούς καβγάδες, πόσο συχνά δεν δέχονται επίθεση τα πιστεύω μας, οι αντιλήψεις, τα συμφέροντά μας και κατ' επέκτασιν εμείς οι ίδιοι;
Όταν εμφανίζεται το Επτά Μπαστούνι, ένα είναι το μήνυμα που φέρνει: πάλεψε γι αυτό που πιστεύεις! Μην υποχωρείς για να γίνεις αρεστός ή για να σε αποδεχτούν οι άλλοι πιο εύκολα. Μην συναινείς δίχως να το εννοείς μόνο και μόνο για να αποφύγεις (μία ακόμα ίσως;) σύγκρουση. Μην κατεβάζεις τα όπλα σου μόνο και μόνο επειδή οι αντίπαλοί σου φαίνονται ισχυρότεροι ή περισσότεροι. Μην αφήνεις να σε καταβάλλει ο πόλεμος που δέχεσαι και οι επιθέσεις των άλλων. Το πιο σημαντικό μέσα σε όλες αυτές τις αντιξοότητες, τις συγκρούσεις και τις κόντρες είναι η αίσθηση του αυτο-σεβασμού. Μόνο όταν έχεις παλέψει με ειλικρίνεια και θάρρος για να υπερασπιστείς την αλήθεια σου και τα ζητούμενά σου μπορείς να νιώθεις καλά με τον εαυτό σου, ακόμα κι αν ηττηθείς. Διαφορετικά, αν υποχωρήσεις από δειλία, θα νιώθεις πάντα την ενοχή ότι δεν στάθηκες στο ύψος των περιστάσεων.
Επιπλέον, αυτό το χαρτί συμβολίζει ότι το θάρρος που χρειάζεται να έχουμε για να ορθώσουμε το ανάστημά μας απέναντι σε πρόσωπα και καταστάσεις, είναι αυτό που θα μας βοηθήσει στην επικράτησή μας: ο άνθρωπος που δέχεται επίθεση στην εικόνα στέκεται σε έδαφος που βρίσκεται ψηλότερα των αντιπάλων του. Αυτό κατά τη γνώμη μου συμβολίζει το ηθικό του πλεονέκτημα αλλά και τα μέσα που πρέπει να χρησιμοποιήσει: ο αγώνας του πρέπει να είναι έντιμος και σοβαρός αλλιώς δεν έχει ελπίδα ο ένας και μοναδικός υπερασπιστής απέναντι στους πολυπληθέστερους αντιπάλους του....
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου